Backfire στο κέντρο του στόχου.

Το Nintendo Switch έχει ήδη κλείσει αισίως μια περίοδο ζωής σχεδόν πέντε μηνών στην αγορά και φαίνεται να διατηρεί το ενδιαφέρον του κοινού σε υψηλά επίπεδα. Φυσικά, η Nintendo γνωρίζει καλύτερα από όλους – και αυτό είναι κάτι που έχει μάθει με τον πιο σκληρό τρόπο- πως, για να κρατάς το ενδιαφέρον του κοινού αμείωτο, πρέπει να τροφοδοτείς και το τελικό προϊόν με τίτλους διασκεδαστικούς και ενδιαφέροντες και, κυρίως, με τίτλους που θα μπορούν να «διαφημίσουν» και να προωθήσουν τα χαρακτηριστικά της νέας κονσόλας, κάνοντάς την ευρέως γνωστή στο καταναλωτικό κοινό.

Το ARMS είναι ένας τέτοιος τίτλος. Για την ακρίβεια, το ARMS έπρεπε να είναι ένας από τους τίτλους που έπρεπε να συνοδεύσουν την κυκλοφορία της νέας κονσόλας πίσω στις αρχές Μαρτίου. Είναι ένας τίτλος που πατά στα gimmick features της νέας κονσόλας και θα μπορούσε να σταθεί επάξια ως τελικό προϊόν (το οποίο και διατίθεται και σε full price) έναντι άλλων τίτλων που λειτούργησαν ως demos της νέας κονσόλας και είχαν την ίδια αντιμετώπιση. Για κάποιον, άγνωστο όμως λόγο, η Nintendo επέλεξε να μεταφέρει την κυκλοφορία του για αργότερα μέσα στο καλοκαίρι, αφήνοντας χώρο στα υπόλοιπα παιχνίδια που κυκλοφόρησαν στο λανσάρισμα και άρχισαν να διατίθενται σταδιακά να δείξουν την αξία τους. Και η αλήθεια είναι πως στο μεσοδιάστημα είχαμε μερικές αξιόλογες κυκλοφορίες…μέχρι που φτάνουμε στο ARMS. Και ξαφνικά, συνειδητοποιούμε πως το ARMS έπρεπε να είχε βγει στην αρχή – για να μην ασχολούμαστε μαζί του τώρα.

ARMS screenshot 01

Και πριν πάμε παρακάτω, θα θέλαμε να δηλώσουμε πως το ARMS δεν είναι απαραίτητα ένα κακό παιχνίδι. Για την ακρίβεια, έχει τα φόντα για να γίνει κάτι καλό στο μέλλον, ανάλογα με το είδος και τη συχνότητα ενημερώσεων με τις οποίες θα το στηρίξει η μαμά Nintendo. Γιατί, η μέχρι τώρα εικόνα δείχνει πως η διασκέδαση που αποκομίζουμε όταν ασχολούμαστε μαζί του είναι αληθινή και απόλυτα εφικτή. Περνάμε καλά με το ARMS. Όμως η διασκέδαση αυτή μπορεί πολύ εύκολα να πάει περίπατο με ένα στραβοπάτημα του παιχνιδιού. Και, δυστυχώς για το ARMS, τέτοια στραβοπατήματα γίνονται πολύ συχνά και δεν κολακεύουν μια κυκλοφορία της Nintendo η οποία πάντα δίνει σημασία στο τελικό αποτέλεσμα και την ποιότητά του.

Και είναι περίεργο, μετά από την ιδιαίτερη διαφήμιση που του έχει γίνει (μην ξεχνάμε πως η Nintendo πρόβαλε ένα ολόκληρο Direct μόνο για το παιχνίδι αυτό) και μετά από τους μεγαλεπήβολους ισχυρισμούς για τους fighting μηχανισμούς που απαιτούν σκέψη και στρατηγική, να παίρνουμε ένα παιχνίδι και να μην μπορούμε να κάνουμε κάτι από αυτά στο βαθμό που θέλαμε.

ARMS screenshot 02

Ας πιάσουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το ARMS είναι από τη φύση του ένα αρκετά απλό παιχνίδι. Περιλαμβάνει ένα roster 10 χαρακτήρων, χαρακτηριστικό γνώρισμα των οποίων είναι ότι αντί για χέρια έχουν εκτινασσόμενα ελατήρια, στην άκρη των οποίων μπορούν να προσαρτηθούν τα ARMS, δηλαδή αντικείμενα-γροθιές διαφορετικών σχημάτων, βάρους και χαρακτηριστικών, τα οποία και καλούνται να χρησιμοποιηθούν στη μάχη. Έτσι, τις περισσότερες των περιπτώσεων έχουμε μάχες 1 εναντίον 1, όπου ο χαρακτήρας που ελέγχουμε βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν άλλον αντίπαλο. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να βγάλουμε νοκ-άουτ τον αντίπαλο, κάνοντας χρήση τόσο των ARMS που διαθέτουμε όσο και της ειδικής ικανότητας του χαρακτήρα που ελέγχουμε εκείνη τη στιγμή.

Για παράδειγμα, κάποιος χαρακτήρας μπορεί να πηδήξει στον αέρα δυο φορές αντί για μία, ενώ κάποιος άλλος χαρακτήρας μπορεί να θεραπεύεται όσο μένει σε αμυντική στάση. Έτσι, με τον κατάλληλο χαρακτήρα και εξοπλισμό μπορούμε να ριχτούμε στη μάχη, παίζοντας σε όλα τα διαθέσιμα modes που μας προσφέρει το παιχνίδι. Αναμφισβήτητα το ARMS είναι ένα παιχνίδι που ο κάθε παίκτης μπορεί να ξεκινήσει να παίζει αρκετά εύκολα, ενώ ο χειρισμός του δεν περιλαμβάνει ούτε ίχνος από combos που συναντάμε σε άλλα fighting παιχνίδια, κάνοντάς το προσιτό ακόμα και σε άπειρους παίκτες ή παίκτες μικρότερων ηλικιών. Εξ ου και ο μη χαρακτηρισμός του ως core fighting game. Είναι ένα απλό fighting παιχνίδι που προσπαθεί να κάνει πολλά. Και κάπου εκεί ξεκινούν τα προβλήματα.

ARMS screenshot 03

Το πρώτο και πιο ουσιώδες πρόβλημα είναι ο χειρισμός. Κάποιος θα μπορούσε άνετα να αναρωτηθεί πώς ο χειρισμός μπορεί να είναι ένα πρόβλημα, ειδικά όταν έχουμε ήδη αναφερθεί στη φύση του παιχνιδιού που το κάνει εύκολα προσβάσιμο σε πολλούς. Μιλάμε όμως για ένα παιχνίδι της Nintendo, το οποίο από μόνο του σημαίνει πως η εταιρεία προσπαθεί να ενσωματώσει πολλά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι με σκοπό να αναδείξει τις ιδιαιτερότητες της κονσόλας στην οποία και κυκλοφόρησε. Η εταιρεία προσπάθησε να δημιουργήσει ένα διαφορετικό στυλ χειρισμού για κάθε τρόπο παιχνιδιού στην κονσόλα. Έτσι, ο χειρισμός μπορεί να ποικίλλει όταν ο παίκτης παίζει με το χειριστήριο Pro του Switch, όταν παίζει με τη βάση χειρισμού που προσφέρεται με την κονσόλα ή όταν τα χειριστήρια Joy Cons είναι προσαρτημένα στην κονσόλα παίζοντας σε handheld mode, με το παιχνίδι να συστήνει ως προτεινόμενο χειρισμό τα motion controls, τα οποία και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όταν ο παίκτης προσαρτήσει τα Joy Cons στα ειδικά wrist holders.

Αυτό από μόνο του, όμως, είναι αρκετό να φέρει το χάος. Δυστυχώς, ο χειρισμός δεν ανταποκρίνεται αποκλειστικά στον εκάστοτε τρόπο χειρισμού του τίτλου. Για παράδειγμα, παίζοντας με την ενσωματωμένη βάση χειρισμού, μπορούμε πολύ εύκολα να διαπιστώσουμε πως ο χειρισμός που υφίσταται όταν το παιχνίδι παίζεται φορητά δεν εξαφανίζεται, καθώς δεν «κλειδώνει» ανάλογα με τη μορφή χειρισμού που χρησιμοποιούμε.

ARMS screenshot 04

Έτσι, πατώντας κατά λάθος ένα κουμπί, μπορεί να έχουμε το αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς το κουμπί αυτό μπορεί να είναι συσχετισμένο με μια ενέργεια που υφίσταται στο "φορητό" χειρισμό. Το ευτύχημα είναι πως οι διαφορές ανάμεσα στις μορφές χειρισμού είναι πολύ λίγες, όμως σε online αναμετρήσεις ή παίζοντας το Grand Prix mode του παιχνιδιού σε αυξημένη δυσκολία, αυτό το ατόπημα από μεριάς developers μπορεί να αποβεί αρνητικά καθοριστικό. Ο δε προτεινόμενος χειρισμός των motion controls είναι, ορισμένες φορές, ενοχλητικός. Αν και οι εντολές για τις γροθιές λειτουργούν άψογα, εμφανίζονται πολλά προβλήματα όταν επιθυμούμε να μετακινηθούμε στην αρένα ή όταν θέλουμε να αμυνθούμε.

Άλλες φορές αντί να «γραπώσουμε» τον αντίπαλο, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να εκτοξεύσουμε δύο ξεχωριστά χτυπήματα, κάτι που μπορεί εύκολα να προκαλέσει ζημιά στη στρατηγική και στην πορεία μας στο παιχνίδι. Ελπίζουμε πως μια διορθωτική παρέμβαση της Nintendo θα καλυτερέψει τα πράγματα στο μέλλον, γιατί τα motion controls «προσθέτουν» αρκετά στη συνολική εμπειρία παιχνιδιού που μας προσφέρει το ARMS και απέχουν παρασάγγας από τα υπόλοιπα, διαθέσιμα modes χειρισμού.

ARMS screenshot 05

Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα έχει να κάνει με τα ίδια τα ARMS, δηλαδή τον επιμέρους εξοπλισμό που προσαρτούμε στην άκρη των ελατηρίων. Κάθε χαρακτήρας ξεκινάει την αναμέτρησή του έχοντας διαθέσιμα τρία ARMS. Στην πορεία του παιχνιδιού, συμμετέχοντας στα Grand Prix και στις διαδικτυακές αναμετρήσεις, ο παίκτης θα μπορεί να αποκτήσει νομίσματα, τα οποία και θα μπορεί να χρησιμοποιήσει για να αποκτήσει νέα ARMS, με το παιχνίδι να προσφέρει μια πραγματικά μεγάλη ποικιλία από ARMS, τα οποία και θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν στη μάχη. Ωστόσο, αντί να τα αγοράσει, ο παίκτης πρέπει να τα αποκτήσει συμμετέχοντας σε ένα minigame ορισμένου χρόνου, μετά την ολοκλήρωση του οποίου ξεκλειδώνεται ένας αριθμός από διαθέσιμα ARMS. Δυστυχώς, και αυτός ο μηχανισμός έχει τα δικά του ελαττώματα.

Για αρχή, να αναφέρουμε ότι η απόκτηση νέων ARMS είναι εντελώς τυχαία. Οι χαρακτήρες που θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν νέα ARMS είναι τυχαίοι, ενώ το παιχνίδι δεν εγγυάται το ξεκλείδωμα νέου εξοπλισμού, με αποτέλεσμα ανάμεσα στα προσφάτως ξεκλειδωμένα ARMS να υπάρχουν και εκείνα που έχουν ήδη γίνει διαθέσιμα στο παρελθόν, εκνευρίζοντας αφάνταστα τους παίκτες που έχουν «μοχθήσει» να μαζέψουν τα απαραίτητα νομίσματα: αυτό από μόνο του αποτελεί μια εξαιρετικά επίπονη διαδικασία, καθώς απαιτείται το παίξιμο του Grand Prix mode σε καθημερινή βάση και η συνεχής ενασχόληση με τα modes πολλαπλού παιχνιδιού για να οδηγηθούν στο «μάζεμα» ενός σεβαστού αριθμού νομισμάτων που θα δαπανηθούν για αυτόν τον σκοπό.

ARMS screenshot 06

Το γεγονός αυτό οδηγεί με μαθηματική ταχύτητα στο γρήγορο κορεσμό του Grand Prix mode. Αν και αυτό το mode θα είναι εκείνο που θα συσσωρεύσει το μεγαλύτερο αριθμό νομισμάτων κατά τη διαδικασία ενασχόλησης με το συγκεκριμένο παιχνίδι, εν τούτοις η απουσία οποιασδήποτε άλλης προσθήκης, όπως αρένας και χαρακτήρων – με εξαίρεση τους ήδη υπάρχοντες- είναι αρκετή να μετατρέψει αυτό το mode σε κάτι βαρετό και ανούσιο. Την κατάσταση, όμως, σώζουν τα υπόλοιπα modes που διατίθενται στο παιχνίδι. Το Versus Mode μπορεί άνετα να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των παικτών, καθώς θα μπορούν να ασχοληθούν εκτενέστερα και με άλλα είδη αναμετρήσεων, τα οποία ελάχιστα αγγίζει το Grand Prix mode.

Μπορούν να δημιουργήσουν ομάδες 2 εναντίον 2 και να αναμετρηθούν μεταξύ τους στο Team Fight mode, να τα βάλουν με άλλους μαχητές στα V-Ball Και Ηoops mode, τα οποία θυμίζουν αγώνες βόλεϊ και μπάσκετ αντίστοιχα, να χτυπήσουν όσο το δυνατόν περισσότερους στόχους στο Skillshot mode, ακόμα και να τα βάλουν με μια στρατιά από 100 μαχητές στο 1-on-100 mode. Επιπλέον, το Versus Mode περιλαμβάνει ό,τι πιο κοντινό μπορεί να προσφέρει το παιχνίδι σε Practice mode (μέσω των επιλογών ARMS Test και Training) αν και θα θέλαμε αυτή η επιλογή να βρισκόταν εμφανώς στο κεντρικό μενού του παιχνιδιού.

ARMS screenshot 07

Από εκεί και πέρα υπάρχουν και οι διαδικτυακές αναμετρήσεις των παικτών. Στο Party Match οι παίκτες μπορούν να παίξουν εναντίον άλλων σε ένα από τα εκάστοτε διαθέσιμα lobby που υπάρχουν στους servers του παιχνιδιού, ενώ στο Ranking Mode (το οποίο ξεκλειδώνεται ολοκληρώνοντας το Grand Prix σε μια συγκεκριμένη δυσκολία) οι παίκτες καλούνται να αναμετρηθούν με σκοπό την άνοδο στα rankings του παιχνιδιού. Οι αναμετρήσεις αυτές περιλαμβάνουν και όλα τα υπόλοιπα modes που συναντούμε στο Versus Mode πέραν του κλασικού "Fight" και εγγυώνται ώρες διασκέδασης... όταν, όμως, δεν αντιμετωπίζουμε όλα τα προαναφερθέντα προβλήματα. Ειδικά το online κομμάτι του παιχνιδιού θα μπορούσε να έχει καλύτερο matchmaking, καθώς οι παίκτες με υποδεέστερο εξοπλισμό μπορούν άνετα να πέσουν θύματα παικτών με καλύτερο εξοπλισμό και με καλύτερο έλεγχο ενός συγκεκριμένου χαρακτήρα.

Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, ακόμα και οι νεοεισερχόμενοι στο παιχνίδι θα μπορέσουν να βρουν τα «πατήματα» τους και να αποδείξουν αυτό που ευαγγελίζεται ο τίτλος: ότι η σωστή σκέψη και οι σωστές κινήσεις μπορούν να κάνουν τη διαφορά ακόμα και σε καλύτερα εξοπλισμένους χαρακτήρες, αρκεί να υπάρχει ακρίβεια κινήσεων πριν την εκτέλεση μιας επίθεσης. Και αυτό είναι κάτι που, παρά τα προβλήματα στο χειρισμό, μπορεί να αλλάξει και να δουλευτεί. 

ARMS screenshot 08

Από εκεί και πέρα, τα πράγματα είναι πάνω-κάτω αναμενόμενα. Ενδιαφέρον gameplay (αν και όχι σωστά εκτελεσμένο) και όμορφος εικαστικός τομέας, με ζωντανά χρώματα και σταθερό ρυθμό ανανέωσης, τόσο σε handheld mode όσο και όταν η κονσόλα βρίσκεται συνδεδεμένη στην τηλεόραση μέσω του dock. Επιπλέον, το online τμήμα του είναι αρκετά σταθερό και δουλεύει άψογα ακόμα και σε λιγότερο ισχυρά δίκτυα -δεν έτυχε να αντιμετωπίσουμε ούτε ένα disconnect. Όμως, το ελλιπές Grand Prix Mode του παιχνιδιού και η (μέχρι τώρα) απουσία δωρεάν περιεχομένου που έχει υποσχεθεί η Nintendo και που θα αφορά στον περαιτέρω εμπλουτισμό του τίτλου μπορεί να αποτελέσουν τροχοπέδη σε παίκτες που είναι διατεθειμένοι να καταβάλουν το ποσό των 60 ευρώ για να αγοράσουν έναν τίτλο που, μπορεί να είναι διασκεδαστικός μεν, αλλά μπορεί εύκολα να τους κάνει να χάσουν το ενδιαφέρον τους.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα «μελανά» σημεία του παιχνιδιού, μπορούν να κάνουν την κατάσταση για το ARMS ακόμα πιο δύσκολη. Και όσο κι αν θέλουμε να στηρίζουμε νέα franchises, για να έχουμε και μεγαλύτερη ποικιλία διαθέσιμων τίτλων στο μέλλον, καλό θα είναι τα νέα IP να έχουν τις βάσεις για να μπορούν να στηριχθούν. Το ARMS πιστεύουμε ότι θα μπορέσει να πάει παρακάτω. Αν, όμως, η Nintendo δεν το στηρίξει και -κυρίως- δεν διορθώσει κάποια κακώς κείμενα έστω και καθυστερημένα, τότε το ARMS θα καταλήξει εκεί που οφείλει: στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, ως ένα gimmick demo που προσπάθησε πολύ, αλλά τελικά δεν έπεισε.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: Action, FightingΔιάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1-4Ανάπτυξη: Nintendo EPDΗμ. Έκδοσης: 16/06/2017
PEGI: 12Εκδότης: NintendoΠλατφόρμες: Nintendo Switch

Θετικά

  • Όμορφος εικαστικός τομέας.
  • Σταθερές online αναμετρήσεις.
  • Τα διάφορα διαθέσιμα modes.
  • Μεγάλη ποικιλία σε εξοπλισμό.
  • Σωστή δόση σκέψης και πάλης...

Αρνητικά

  • ...όταν αυτές δεν παρεμποδίζονται από τα προβλήματα χειρισμού.
  • Το random στοιχείο απόκτησης νέου εξοπλισμού.
  • Μικρό roster χαρακτήρων και αρένων.
  • Υψηλή τιμή για αυτά που προσφέρει.

Βαθμολογία

Όλα ξεκινάνε ένα βράδυ Χριστουγέννων όπου αποκτώ το πρώτο μου Game Boy και γίνομαι αυτόματα (χωρίς να το ξέρω τότε) οπαδός της Nintendo. Ακολουθεί μια κονσόλα PlayStation (σε λίγο μεγαλύτερη ηλικία) και από τότε η δεσποινίδα Croft εισβάλει στη ζωή μου. Έκτοτε, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει πολύ. Παραμένω φανατικός οπαδός των φορητών και των 3rd person Action Adventures (Tomb Raider! Prince of Persia! Assassin’s Creed??) μόνο που προτιμώ να απολαμβάνω τίτλους στην οθόνη του PC (γιατί είμαι φαν και των RTS!). Από εκεί και πέρα δεν θα πω όχι σε ένα καλό βιβλίο, πολλές καλές σειρές, άπειρες καλές ταινίες και βόλτες με καλή παρέα.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

NPD Νοεμβρίου: Πωλήσεις ρεκόρ για το PS4
To CoD: WWII ο πιο πετυχημένος τίτλος του 2017.
Ελληνικά charts Οκτωβρίου
Νέα πρόσωπα στη δεκάδα...
Ανακοινώθηκε το Fallen Legion: Rise to Glory
"2 σε 1" για το Nintendo Switch.
Το Wasteland 2: Director's Cut έρχεται στο Switch
Ακόμη μία σημαντική προσθήκη στη βιβλιοθήκη της κονσόλας.
Ορόσημο για την εμπορική πορεία του Nintendo Switch
Ξεπέρασε τα 10 εκατομμύρια πωλήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ανακοινώθηκε η Street Fighter 30th Anniversary Collection
Ένας φόρος τιμής στη fighting σειρά.
Παγκόσμια κυκλοφορία για το Romancing SaGa 2
Επιστροφή στο 1993, μέσω της επανέκδοσής του.  
Οι νικητές των The Game Awards 2017
Με αναμενόμενες βραβεύσεις αλλά και πολλές εκπλήξεις!
H Nintendo αποκάλυψε το Bayonetta 3
Έρχεται αποκλειστικά στο Switch, μαζί με τα Bayonetta 1 & 2.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Σεβαστή η άποψη σου Κώστα μου όπως κάθε φορά άλλωστε αλλά θα μου επιτρέψεις έναν αντίλογο?
    Το μεγαλύτερο παράπονο σου αφορά την απόκριση του χειρισμού κάτι που μου κάνει εντύπωση διότι τις 65 ώρες που έχω ασχοληθεί μέχρι σήμερα με το ARMS δεν μου έχει συμβεί ποτέ. Να θέλω να κάνω κάτι και να βγεί άλλο. Βέβαια εγώ παίζω με τα traditional controls αλλά και πάλι όσοι παίζουν αποκλειστικά με motion, όπως ο κουμπάρος μου, μου έχουν πει πως όλα δουλεύουν ρολόι.
    Διαφωνώ επίσης με τον χαρακτηρισμό του gimmick που του αποδίδεις. Δε βλέπω κάτι το gimmick πάνω του. Ιδιαίτερο και ξεχωριστό, ναι. Απεναντίας ειναι ένα καθαρόαιμο fighting game, με μεγάλο βάθος, καλές ισορροπίες και μεγάλη έμφαση στη στρατηγική και στην χωροταξική τοποθέτηση. Όλα έχουν τρόπο να αντιμετωπιστούν. Το μεγάλο του προσόν είναι όπως είπες ότι ο καθένας μπορεί να αρχίζει να παίζει και περνά καλά απο την αρχή.
    Επίσης ο νέος παίκτης δεν είναι σε μειονέκτημα επειδή έχει αδύναμα ARMS. Δεν υπάρχουν overpowered γάντια που ξεκλειδώνουν με την παικτική πρόοδο. Απλά αποτελούν διαφορετικής αντιμετώπισης εργαλεία με μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα. Εγώ λόγου χάρη παίζω με τα default ARMS του Spring Man κυρίως και αλλάζω μόνο όταν το playstyle του αντιπάλου είναι zoning ή σε χαρακτήρες όπως η Ribbon Girl που έχει εξαιρετικό mobility στον αέρα.
    Η πάγια αρχή μου στα fighting games είναι το gameplay. Eπειδη στην ουσία τους αποτελούν ένας εναντίον ενός αγώνες, τεράστια αξία παίζει πως είναι δομημένοι οι μηχανισμοι. Παίζει καλά? Έχει βάθος για αντοχή στο χρόνο? Είναι δίκαιο, είναι στρατηγικό? Υπάρχει περιθώριο για έκφραση της ιδιοσυγκρασίας του καθενός μέσα απο διαφορετικά playstyles ακόμα και στον ίδιο χαρακτήρα? Είναι skill based? Αυτή είναι τούρτα και έτσι νοστιμαίνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι το κερασάκι. Μία βόλτα απο το Ranked mode, 1vs1 χωρίς items και βλέπεις την καθαρή μορφή του ARMS και τι μπορεί να προσφέρει.
    Κατά την ταπεινή μου γνώμη το ΑRMS τα έχει όλα αυτά. Κάποια περισσότερο κι άλλα λιγότερο. Δεν είναι τέλειο φυσικά και μπορεί να γίνει όπως όλα τα παιχνίδια καλύτερο.
    Διαφωνώ με τη βαθμολογία αλλά τη σέβομαι διότι δε μπορούν να αρέσουν όλα σε όλους.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 μήνες από Stormbringer
  • Stormbringer

    Φίλε Stormbringer δεν διαφωνώ μαζί σου. Και ούτε σε καμία περίπτωση θεωρώ πως είναι ένα "κακό" παιχνίδι. Και η αλήθεια είναι πως, έχοντας παίξει το παιχνίδι τόσο στη δική μου κονσόλα όσο και σε Parties με Switch φίλων στην Αγγλία, προβληματίστηκα πολύ με το τι έπρεπε να γράψω και αναγκάστηκα να ρωτήσω την άποψη πολλών, κάτι που δεν χρειάστηκα ποτέ να κάνω μέχρι τώρα. Σαφέστατα, το multiplayer και το Ranked mode είναι αυτά που προσφέρουν και το κάνουν διασκεδαστικό. Όμως η δική μου εμπειρία διαφέρει από τη δική σου και από εκείνη άλλων ανθρώπων. Το παιχνίδι μπορείς να το απολαύσεις κυρίως με παρέα ή παίζοντας εναντίον άλλων χρηστών, όπου μπορείς να δοκιμάσεις χαρακτήρες και εξοπλισμό
    εκ του ασφαλούς, χωρίς να κολλάς στο ίδιο σημείο ξανά και ξανά. Όταν, όμως, ξεκινάς μόνος σου και έρχεσαι αντιμέτωπος με το θύμα του "randomisation" στον εξοπλισμό, και ειδικά όταν η ΑΙ μπορεί να εξιδανικεύσει το δικό της εξοπλισμό και κίνηση σε κάθε γύρο, αυτό δεν μπορεί να καταλογιστεί στα θετικά.
    Το άλλο που με ενοχλεί στην όλη φάση είναι η έλλειψη υποστήριξης από τη Ninty. Δες τι γίνεται με το Splatoon 2, που μετρά μόλις 2+ εβδομάδες κυκλοφορίας και δες τι γίνεται με το ARMS, που κοντεύει τους 2 μήνες. Ωστόσο, και πάλι συνεχίζω να ασχολούμαι και να παίζω online, γιατί περνάω καλά. Όμως, όσο καλά και αν περνάω, δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι το ARMS προσπαθεί να κάνει πολλά και κάπου χάνει τη μπάλα. Περιμένω πως και πως ένα διορθωτικό patch (μιας που έχει γίνει της μόδας) για να πάρει και λίγο τα πάνω του - και, κυρίως, να το μάθουν περισσότεροι.

  • Stormbringer

    Μα τα fighting games είναι στον πυρήνα τους και εκ της γεννέσεως τους multiplayer και ανταγωνιστικά παιχνίδια κι εκεί πρέπει κατ εμέ να κρίνονται κυρίως. Καλό και διασκεδαστικό το single player περιεχόμενο αλλά δεν παύει να είναι το ορεκτικό. Η μαγεία αυτών των παιχνιδιών βρίσκεται στην ποιότητα του αγώνα απέναντι σε άλλους παίκτες.
    Παίζοντας απλά το παιχνίδι μετά απο λίγο και με τον χαρακτήρα που έχεις επιλέξει θα έχεις όλα τα ARMS σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εκτός κι αν κάποιος είναι completionist και θέλει τα πάντα για όλους τους χαρακτήρες οπότε εκεί θέλει κάποιο grind αλλά το βρίσκω εντελώς περιττό. Ασε φυσικά που σου παρέχονται πόντοι κυριολεκτικά για τα πάντα και σε κάθε mode, online, offline, single ή multi.
    Μα δέχθηκε ήδη ένα update με το οποίο προστέθηκε ο Maxx Brass και η πίστα του, έγινε ένα μικρό tweak στο balance, μπήκε το mode Ηedlok scrable στο Party Mode, μπήκε το Arena Mode και ανοίχθηκε η δυνατότητα για events τύπου Splatfest.
    Aυτό που προσπαθεί να κάνει το ARMS και το καταφέρνει περίφημα είναι να διασκεδάσει τον παίκτη με το gameplay του, να είναι προσβάσιμο αλλά διατηρώντας ταυτόχρονα και το ενδιαφέρον για αυτούς που θέλουν παραπάνω βάθος και πρόκληση.
    Ποια είναι κατα τη γνώμη σου αυτά που προσπαθεί να κάνει και δεν τα καταφέρνει?

  • Stormbringer

    Ίσως και να ήμουν λίγο δυσνόητος σε όλα όσα ήθελα να πω.
    Επαναλαμβάνω για μια ακόμα φορά πως το παιχνίδι δεν το βρίσκω κακό και ανάξιο αγοράς. Οι παράγοντες για τους οποίους έδωσα αυτή τη βαθμολογία και έγραψα όσα έγραψα είναι πολλοί και διάφοροι. Απλώς, η δική μου εμπειρία και η εμπειρία άλλων παικτών διαφέρουν αποδεδειγμένα. Επιπλέον, μόνο οι αναμετρήσεις πολλαπλών παικτών είναι αυτό που κυριολεκτικά αξίζει στο παιχνίδι και θα κάνει κάποιον παίκτη να ασχοληθεί μαζί του ξανά και ξανά. Το Grand Prix (ακόμα και οι single player αναμετρήσεις στο Versus) κάποια στιγμή θα οδηγήσουν σε κορεσμό - και ειδικά μετά την έλευση νέων τίτλων για το Switch που φαίνονται ήδη στον ορίζοντα. Αυτό επίσης που με ενοχλεί είναι ότι εκτός από τον 10ο χαρακτήρα που έχω αναφέρει στο review, δεν βλέπω περισσότερη υποστήριξη από τη Nintendo. Που είναι τα free updates και dlc? Που είναι οι ενέργειες που θα έκανε για να δώσει μια θέση στο ARMS ανάμεσα στα competitive esports? Όταν ακόμα δεν έχει δώσει πληροφορίες για ένα online event της προκοπής (εκτός και αν εγώ το έχω χάσει, γιατί αγόρασα το δικό μου αντίτυπο πριν από λίγο καιρό και μπορεί κάτι να μου διέφυγε), καλό είναι σαν εταιρεία να αφήσει τις φανφάρες και τους ισχυρισμούς.

    Τελειώνοντας όμως με όλα αυτά (γιατί το θέμα δεν είναι μια επίθεση στη Nintendo) αυτό που μένει είναι ένα μη βίαιο, διασκεδαστικό fighter, κατάλληλο για όλες τις ηλικίες, το οποίο θέτει τις βάσεις για ενδιαφέροντες μηχανισμούς, όταν δεν της βάζει τρικλοποδιά ο χειρισμός. Αυτά τα σχόλια τα ανέφερα ακριβώς επειδή τα έχουν αναφέρει και άλλοι που αντιμετώπισαν παρόμοια ή και διαφορετικά προβλήματα, μαζί με τα υπόλοιπα αρνητικά που ανέφερα στο αρχικό κείμενο. Όμως το λιγοστό content σε αρένες και χαρακτήρες και το γεγονός ότι μόνο το multiplayer είναι αυτό που το σώζει, δεν μπορούν να το κάνουν άριστο. Και το full price κάνει τα πράγματα χειρότερα. Αυτά είναι τα κριτήρια για τα οποία έδωσα αυτή τη βαθμολογία που έδωσα και δεν επέλεξα να δώσω έναν μεγαλύτερο βαθμό. Ο κάθε αναγνώστης έχει φυσικά το δικαίωμα να το ερμηνεύσει όπως θέλει, όπως και να απολαύσει ένα παιχνίδι ανεξάρτητα από την όποια βαθμολογία μπορεί να δώσει ένας αρθογράφος. Το σημαντικό είναι να διασκεδάζεις με το παιχνίδι και να βρίσκεις κάθε λίγο και λιγάκι κάτι νέο που θα σε συναρπάζει περισσότερο!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 μήνες από sartorious
  • Stormbringer

    Ευχαριστώ για την απάντηση Κώστα.
    Σέβομαι και δέχομαι φυσικά τα όσα γράφεις. Θα ήταν εγωιστικό απο μεριάς μου και δεν έχω το δικαίωμα άλλωστε να σου αλλάξω τη γνώμη σου. Αυτό σου έδωσε το ARMS κι αυτό αξιολόγησες. Όλα τα reviews είναι αντικατροπτισμός της υποκειμενικής κρίσης του αρθρογράφου εξάλλου.
    Καλώς ή κακώς τα fighting games είναι μία ιδιαίτερη κατηγορία, εξ'ορισμού, απο μόνα τους. Eίσαι εσύ απέναντι στον αντίπαλο. Πρέπει να τον ξεγελάσεις, πρέπει να είσαι πιο έξυπνος, πρέπει να είσαι πιο γρήγορος. Αφού όμως πρώτα κερδίσεις τον μεγαλύτερο αντίπαλο όλων, τον εαυτό σου.
    Οπότε αυτή είναι η μαγική συνταγή. Το Versus. Όταν αυτό δουλεύει καλά και αρμονικά, όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα. Αυτό είναι το καύσιμο. Αύτο κάνει ένα παιχνίδι μάχης αξιώσεων.
    Δεν είναι shooter, δεν είναι racing που είναι πιο ευέλικτα ώστε να έχουν περισσότερα πράγματα.
    Δεν ξέρω, πείτε με ρομαντικό, πείτε με δεινόσαυρο, πείτε με αφελή, αναχρονιστικό, ότι θέλετε. Έχω κάνει ατελείωτες συζητήσεις πάνω σε αυτό το θέμα.
    Μεγάλωσα με τα fighting games, τα παίζω 25 χρόνια. Στη χρυσή εποχή τους, τη δεκαετία του 90, εκεί που γινόταν σκοτωμός και ο αναταγωνισμός ήταν δυσθεώρητα τεράστιος, για να αναδειχθεί κάποιο έπρεπε να είναι άψογο σε mechanics, να είναι βαθύ και στρατηγικό. Οι ουρές στα arcades μαζεύονταν απο πίσω, όχι για να δει κάποιος να νικά τον M.Bison για χιλιοστή φορά, αλλά όταν δύο καλοί παίκτες έπαιζαν και ξάφνου το παιχνίδι μεταμορφώνονταν σε ένα χορό. Σε έναν αγώνα μυαλού εναντίον μυαλού. Τότε λάμπουν. Εκεί η φλόγα είναι πιο δυνατή. Όποιος το έχει νιώσει, ξέρει ακριβώς τι λέω. Εκεί σε σκλαβώνουν δια παντός εάν έχεις το μικρόβιο.
    Οπότε αυτό έχω ερωτευτεί. Αυτό έχει ουσία. Αυτό προσωπικά κοιτάω πρωτίστως να έχει. Απο εκεί και πέρα, εάν έχει story mode, party mode, arcade mode κλπ καλώς. Εάν δεν τα έχει αποτελούν μείον μεν ελάσσονος σημασίας δε. Ειδικά τη σήμερον ''Political Correct'' απο modes εποχή.
    Αυτό που πρέπει να έχουν όλα όμως είναι το εκτενές και εις βάθος Tutorial. Αυτό που θα σου ξεδιπλώσει σταδιακά τους μηχανισμούς και τη φιλοσοφία του παιχνιδιού ώστε να το κατανοήσεις εις βάθος και να αρχίσεις να παίζεις σωστά και να περνάς καλά.
    Αυτά τα ολίγα κι απο μένα. Μένει να δούμε και το ARMS σε βάθος χρόνου τι κατάταξη θα έχει στην ποιοτική ζυγαριά. Το ειδικό του βάρος. Καλώς ή κακώς είναι ένα νέο I.P και θα κριθεί κι αυτό αφού πρώτα κάνει τον κύκλο του.
    Για τα updates μην ανησυχείς πάντος, οσονούπω έρχεται και το δεύτερο..! :);)

  • Σεβαστή η βαθμολογία,σεβαστή και η ανασκόπηση.

    Θα ήθελα παρά ταύτα να αναφέρω κάτι από μεριάς μου.

    Ένα review σαφώς και διακρίνεται από υποκειμενικότητα αλλά κάποιες φορές νομίζω θα πρέπει να είμαστε λίγο πιο αντικειμενικοί και να βγαίνει ένας "μέσος όρος" της βαθμολογίας σχετικά με το τι μας άρεσει-δεν μας άρεσει και το τι θα αρέσει σε αυτούς που απευθύνεται το παρόν παιχνίδι.

    Κάποιες φορές οι ανασκοπήσεις θα πρέπει να δρουν ως οδηγοί για αυτούς που σκοπεύουν να ασχοληθούν με το παιχνίδι.

    Και εμένα δεν μου αρέσει το ποδόσφαιρο στα βιντεοπαιχνίδια.
    Μηδέν θα του έβαζα αλλά δεν θα το έκανα.

    Πάντα φιλικά ;-)

  • Νομίζω οτι αυτό είναι ένα παιχνίδι που είτε θα αγαπήσεις παράφορα, είτε θα πεις : "οκ... τι άλλο έχω να δω στο Switch;"

    Aγόρασα το Arms για να παίζω με τον γιο μου (βασικά τρώω ξύλο..:)), όπως και το Mario Kart, και τολμώ να πω πως αυτά τα παιχνίδια (όπως και το Splatoon) μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Είναι διασκεδαστικά, είναι ιδιαίτερα, έχουν βάθος γι' αυτούς που θέλουν να τα αγαπήσουν, προσφέρουν αν μη τι άλλο ψυχαγωγία και υψηλή ποιότητα gameplay. Είναι πολύ τίμια απέναντι σ' εκείνους που θα τα βρουν ελκυστικά ως gaming πρόταση. Με λίγα λόγια, πιστεύω πως τίθεται καθαρά θέμα γούστου κι όχι προδιαγραφών. Το Arms ίσως δεν απευθύνεται σε όλους, μα σίγουρα έχει διαφοροποιηθεί κατά πολύ από το "gimmick" του πράγματος που όλοι στην αρχή σπεύσαμε να του προσάψουμε. Κανείς δεν αντιλήφθηκε πως η Νιντυ είπε: "Ας βγάλουμε επιτέλους ένα υψηλής ποιότητας παιχνίδι που να αξιοποιεί τα motion features. Επίσης, για μένα πάντα, ο χειρισμός συγκαταλέγεται στα... θετικά στοιχεία του παιχνιδιού, είτε ως motion (που έχουν κάνει πρωτοφανή δουλειά), είτε ως παραδοσιακό στυλ, ένα χαρακτηριστικό που συναντάς συχνά στη Νιντέντο (για μένα, αν με ρωτήσεις, δεν υπάρχει κανείς άλλος σαν τη Νίντυ στον τομέα του χειρισμού). Το μόνο πράγμα που με δυσκόλεψε λίγο ήταν η άμυνα στον αναλογικό αλλά κι αυτή τη συνήθισα. Όσοι αρέσκονται σε online ή split screen αναμετρήσεις, και έλκονται από το ιδαίτερο goofy στυλ που έχει, θεωρώ πως θα πρέπει να δοκιμάσουν το Arms άφοβα.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 μήνες από Mournblade

Τελευταία Σχόλια

Ποια demos θα πρότεινες να δει κανείς;
Ο καλυτερος επιλογος σε ενα αψογο αφιερωμα! Μπραβο για αλλη μια φορα Αποστολε!

Ελπιζω πραγματικα ...
Έχει και Ασάσινς Κριντ μέσα είναι της μόδας. Έγινε και ταινία που έπαιζε αυτός ο Μαγκνίτο σου λέω, ψ...
Aυτό που εννοούσα όταν είπα ότι η σύγκριση είναι λάθος ήταν ότι το NMS ουσιαστικά ήταν μια απάτη. Η ...
Καλή χρονιά σε όλα τα παιδιά!!
Πολύ ωραίο το poll. Έπεσε πάντως πολύ δεν γνωρίζω δεν απαντώ!!!!
Απο την παλια rare ποσοι εχουν μεινει ; Σα μαντεψια θα ελεγα ελαχιστοι.
Το παίζω στοίχημα ότι θα είναι πατάτα του μήνα όταν βγει.
τα μισα δεν τα ηξερα...ντροπη....
ΠΟΛΥ ωραία ιδέα!
Ταιριάζει απόλυτα και είναι λουκούμι.