Ή αλλιώς, Divinity: The Original Sin Strikes Back.

Για το Divinity: Original Sin έχουμε μιλήσει πολλές φορές στο παρελθόν -και όχι άδικα. Είναι εξαιρετικά σπάνιο να συναντάει κανείς στις μέρες μας ένα τόσο σύνθετο παιχνίδι ,που όχι μόνο σέβεται πλήρως τις ρίζες του, αλλά κατάφερε να εξελίξει τους μηχανισμούς RPG όσο ελάχιστα σύγχρονα παιχνίδια και κατάφερε να προσφέρει βαθύτατο roleplaying, σε επίπεδο που έκανε τον ανταγωνισμό απλά να κοιτάει με δέος την οθόνη. Κανείς δεν είναι τέλειος και προφανώς το παιχνίδι είχε ελαττώματα, αλλά η Larian -για άλλη μια φορά- δεν ακολούθησε τη μοντέρνα πεπατημένη. Αντί να επαναπαυθεί στις δάφνες της και να κυκλοφορήσει ένα Game of the Year edition της πλάκας, όπως πράττουν οι περισσότεροι, κάθισε σαν την Square Enix στο FF14, και δούλεψε όλο το παιχνίδι από την αρχή σε πάρα πολλούς τομείς.

Του πρόσθεσε πλήρες voice acting, βελτίωσε σε εμφανέστατο επίπεδο τα γραφικά και το animation, προσέθεσε δεκάδες ώρες νέου υλικού (περιοχές, quests, χαρακτήρες, party members κ.λπ.) και όλα αυτά δόθηκαν δωρεάν σε όποιον είχε αγοράσει την αρχική έκδοση. Ούτε DLCs, ούτε εκβιαστικά season passes, ούτε microtransactions. Ήταν, λοιπόν, επόμενο ο κόσμος να έρθει και να αγκαλιάσει την προσπάθεια της Larian και να επικροτήσει την εξαιρετική υποστήριξή της. Mε την ανακοίνωση, λοιπόν, ενός δεύτερου τίτλου στη σειρά, ήταν επόμενο πως το παιχνίδι θα τύχαινε ακόμα μεγαλύτερης προσοχής. Το mainstream κοινό είχε τουλάχιστον ακούσει το όνομά του, ο gaming Τύπος δε μπορούσε πλέον να αγνοήσει την επιτυχία του και οι fans του πρώτου τίτλου είχαν ήδη στηθεί σαν fanboys κάτω από τα γραφεία της εταιρίας περιμένοντας το launch.

Divinity Original Sin 2 screenshot 01

Όπως ήταν επόμενο, η Larian βρέθηκε σε μια πάρα πολύ δύσκολη θέση. Όταν έχεις σημειώσει μια τόσο μεγάλη επιτυχία, πώς θα καταφέρεις άραγε να την ακολουθήσεις; Για κάθε ένα Empire Strikes Back υπάρχουν 1000 Jaws 2 και η πίεση να ξεπεράσεις τον εαυτό σου μπορεί να γίνει ασφυκτική. Θα ομολογήσουμε πως είχαμε τις αμφιβολίες μας -έχοντας καεί αρκετές φορές στο παρελθόν- και το γεγονός ότι η Larian πήγε για άλλη μια φορά για crowdfunding παρά την επιτυχία της, μας έβαλε σε σκέψεις. 120+ ώρες παιχνιδιού μετά, μπορούμε να παραδεχθούμε πως σαν άλλος Σκληρόκαρδος Χρυσοκούκης, θα πρέπει να φάμε το καπέλο μας ανάλατο για να απολογηθούμε για την έλλειψη εμπιστοσύνης που δείξαμε. Ε, ναι, λοιπόν, το Divinity: Original Sin 2 είναι εδώ και είναι απλά και καθαρά ένα από τα καλύτερα isometric RPGs που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ, τόσο απλά.

Για όσους δεν έχουν δει το πρώτο παιχνίδι, μη φοβάστε, η ιστορία του "2" διεξάγεται αιώνες μετά τα γεγονότα του πρώτου τίτλου, και έτσι, αν και θα χάσετε lore και easter egg γνώσεις, το μεγαλύτερο πακέτο του παιχνιδιού θα είναι ολοκαίνουργιο για όλους. Στον κόσμο του Rivellon, λοιπόν, η μυστηριώδης παγανιστική δύναμη Source θεωρείται ως κάτι καταραμένο από τους θεούς. Και παρά τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού, ο ρατσισμός και η κοινωνική αποξένωση ζει και βασιλεύει σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Μάλιστα, το κυνήγι αυτών που έχουν αγγιχθεί από τη Source θυμίζει εποχές την Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης, όπου ο Bishop Alexander έχει ενώσει τους φανατικούς πιστούς του και όλες τις κυβερνήσεις κάτω από ένα πέπλο φόβου.

Divinity Original Sin 2 screenshot 02

Όλοι οι source users κυνηγούνται και φυλακίζονται σε μία απομακρυσμένη φυλακή, όπου ακόμα και τα ποντίκια εκεί δέχονται καλύτερη αντιμετώπιση. Η ιστορία του παίκτη, λοιπόν, ξεκινάει από εκεί, όπου ως ένας ακόμα φυλακισμένος source user, που μόλις κατέφθασε, θα πάρει την απόφαση όχι μόνο να αποδράσει, αλλά και να πολεμήσει ενάντια στο κατεστημένο. Σε μια πρώτη ματιά, θα πείτε «μα αυτό είναι κοινότυπο, έχουμε δει τέτοιες ρατσιστικές συμπεριφορές σε πολλά rpg”. Το DOS2, όμως, δεν είναι όπως αυτά. Μπορεί η αρχική σπίθα να είναι φαινομενικά απλή, αλλά δίνεται με εμβληματικό τρόπο, σε έναν πραγματικά σκοτεινό και κυνικό κόσμο όπου το να μην είσαι ένας «καθαρός» άνθρωπος, ισοδυναμεί με το να είσαι μαύρος στις Νότιες πολιτείες της Αμερικής πριν τον εμφύλιο.

Πατώντας επάνω στη σύγχρονη ξενοφοβία και τον ακροδεξιό εθνικιστικό στρουθοκαμηλισμό που έχει χτυπήσει την εποχή μας, η Larian έπιασε όλα αυτά τα πράγματα που συμβαίνουν τριγύρω μας, τα ανέβασε ένα-δυό σκαλιά και τα πέρασε μέσα σε ένα fantasy setting, που μάλλον λίγο απέχει από τα όνειρα που έβλεπε στον ύπνο του ο Χίτλερ. Και θα πούμε ξανά, πως όλα αυτά είναι απλά η αρχή και η βάση για μια πολυδιάστατη περιπέτεια γεμάτη ανατροπές. Στο πρώτο Divinity αν υπήρχε ένα παράπονο, ήταν πως η ιστορία, αν και ενδιαφέρουσα, δεν ήταν κάτι το αξιομνημόνευτο. Εδώ όμως, η ιστορία πάει πολλά σκαλιά παραπάνω και είναι ξεκάθαρο από τις πρώτες μόλις ώρες το πόσο πολλή βαρύτητα έδωσε σε αυτό τον τομέα η Larian.

Divinity Original Sin 2 screenshot 03

To βλέπεις στους χαρακτήρες, που πλέον δεν είναι απλά συμπληρωματικοί στην ομάδα σας, μα έχουν μια βαθιά και πλήρη προσωπικότητα που έχουμε να συναντήσουμε από τα χρόνια του Baldur’s Gate. Το βλέπετε στα quests, που όχι μόνο έχουν γίνει ακόμα πιο πλούσια και μεγάλα, αλλά λάμπουν με αυτή τη γλυκιά πρωτοτυπία που απουσιάζει στις μέρες μας. Το βλέπετε στο βιτριολικό χιούμορ που συνοδεύει το κάθε σας βήμα, αλλά και στον καυστικό κοινωνικοπολιτικό σχολιασμό, ο οποίος έχει υφανθεί με μαεστρία δίχως να θυμίζει social justice warrior παραλήρημα άλλων τίτλων. Και το βλέπετε, κυρίως, με τον τρομερό τρόπο εξέλιξης της προσωπικής σας ιστορίας μέσα από τις επιλογές σας. Ναι, μπορεί σε πολλά παιχνίδια να υπάρχουν κάποιες σημαντικές επιλογές που κάνουν μεγάλες αλλαγές, αλλά για να λέμε την αλήθεια, αυτό είναι εύκολο στις μέρες μας.

Το DOS2 κάνει πολλά βήματα παραπέρα και δίνει τεράστια ποικιλία επιλογών από εκεί που δε το περιμένετε, στήνοντας μια δαιδαλώδη εξέλιξη ιστορίας που δεν έχετε ιδέα πώς μπορεί να σας επηρεάσει. Το ότι μιλήσατε ευγενικά σε έναν άνθρωπο στο quest #12, μπορεί να οδηγήσει έναν συγγενή του να σας βοηθήσει στο quest #135 και, μέσω αυτού, να σας ανοίξουν νέες προοπτικές για το quest #389. Η παραμικρή επιλογή σας, ο τρόπος με τον οποίο μιλήσατε, τα πράγματα τα οποία βρήκατε/ δε βρήκατε, τα quests που δεν καταφέρατε να λύσετε και οι άνθρωποι που βοηθήσατε ή θυσιάστηκαν για εσάς, όλα αυτά δουλεύουν στα κρυφά μέσα σε έναν υπόγειο προγραμματιστικό λαβύρινθο, περιμένοντας καρτερικά να επιστρέψουν ανά πάσα στιγμή.

Divinity Original Sin 2 screenshot 04

Ακόμα και το πιο απλό σχόλιο, το πιο θερμό "καλημέρα" που θα εισπράξετε από έναν χαρακτήρα 50 ώρες μετά από μια πράξη σας, είναι τόσο γαργαλιστικά ευχάριστο, που δείχνει πόσο ζωντανό και οργανικό έχει κάνει τον κόσμο του Rivellon η Larian. Μαζί με τη μεγάλη ποικιλία διαφορετικών λύσεων στα περισσότερα quests, το DOS2 πλέον συναγωνίζεται στα ίσια το Fallout 2 για το RPG με το πλουσιότερο roleplaying όλων των εποχών, και αν και θα ακουστεί αιρετικό, ίσως κιόλας να το ξεπερνάει χάρη στον οργανικό κόσμο του. Πρόκειται για έναν gaming άθλος στα δικά μας τα τεφτέρια. Στα του gameplay τώρα, για όποιον δε γνωρίζει τη σειρά, το DOS2 είναι ένα party turn-based RPG.

Ο παίκτης ελέγχει μια ομάδα τεσσάρων χαρακτήρων, και μέσα από ένα turn-based σύστημα παρόμοιο με του X-Com, εμπλέκει τη χαοτική RPG μάχη με μια tactical στρατηγική. Και η στρατηγική είναι απόλυτα απαραίτητη για το παιχνίδι, καθώς, όπως και ο προκάτοχός του, έχει υψηλότατη δυσκολία και απαιτεί μεθοδικές κινήσεις και πολύωρη ενασχόληση. Δεν θα μπούμε σε πολλές λεπτομέρειες για το πώς δουλεύει η μάχη, θα χρειαζόμασταν πολλές σελίδες για να την αναλύσουμε σωστά και, εν τέλει, ένα gameplay βίντεο θα μπορούσε να τα εξηγήσει καλύτερα. Θα πούμε απλά πως, σε σύγκριση με το προηγούμενο παιχνίδι, η χρήση των elemental δυνάμεων και των συνδυασμών τους έχουν για άλλη μια φορά την τιμητική τους, με ακόμα περισσότερους συνδυασμούς και δυνατότητες. Επίσης, θα προσθέσουμε πως πλέον υπάρχουν δυνατότητες εκμετάλλευσης και της αρχιτεκτονικής μιας περιοχής, με τον παίkτη που θα βάλει τους τοξότες του στο ψηλότερο σημείο να έχει δραματικά καλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.

Divinity Original Sin 2 screenshot 07

Στα του character development τώρα, υπάρχει για άλλη μια φορά μεγάλη ποικιλία σε επιλογές και δυνατότητες (σχεδόν διπλάσια απ' ό,τι στο παρελθόν) ενώ -όπως και παλιά- ο χαρακτήρας που θα φτιάξετε μπορεί να έχει ένα αρχικό class αλλά μπορείτε να τον αναπτύξετε όπως θέλετε, δίνοντας βαρύτητα στα στοιχεία που εσείς επιθυμείτε. Προσοχή, εδώ μιλάμε για hardcore RPG, πράγμα που σημαίνει πως ενώ μπορείτε να αναπτυχθείτε όπως θέλετε, αυτό δε σημαίνει πως μπορείτε να γίνετε "λίγο απ' όλα". Ή, μάλλον, μπορείτε αλλά είναι δεδομένο ότι θα είσαστε ένα... κινούμενο κομμάτι κρέας και τίποτα παραπάνω. "Η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμαθείας, αυτός είναι μάλλον ο χρυσός κανόνας που κυβερνά τίτλους όπως οι Fallout, Wasteland και Divinity: Original Sin και είναι πολύ σημαντικό να το επαναλαμβάνετε συχνά στον εαυτό σας καθώς περιπλανιέστε στις ζούγκλες και τις ερημιές του Rivellon.

Αλλά πόσο όμορφες είναι αυτές οι ερημιές. Το πρώτο DOS είχε όμορφα και συμπαθητικά γραφικά, έχοντας όμως βασιστεί πιο πολύ στην καρτουνίστικη, WoW αισθητική και art direction, παρά στην ίδια την τεχνική αρτιότητα. Το DOS2, από την άλλη, μπορεί να κρατάει αυτή την πολύχρωμη και πιο ανάλαφρη παλέτα, αλλά το τεχνικό αποτέλεσμα είναι πολλά σκαλιά ανώτερο του προκατόχου του, σε σημείο που θα μπορούσε άνετα κανείς να πιστέψει πως τα παιχνίδια τα χωρίζουν 10 χρόνια από την παραγωγή τους. Έχει προστεθεί πολύ περισσότερη λεπτομέρεια στην κάθε περιοχή, τα textures είναι καθαρότερα από ποτέ και ακόμα και οι γρατζουνιές στους τοίχους είναι πλέον ξεκάθαρες, σε ένα παιχνίδι που μοιάζει να «ξεπετιέται» από την οθόνη. Ποτέ δε θα μπορούσε να συναγωνιστεί ένα Battlefront 2 ή ένα Witcher 3, αλλά για το στυλ του gameplay του και το περιορισμένο budget του, το αποτέλεσμα κυριολεκτικά συναρπάζει.

Divinity Original Sin 2 screenshot 06

Εξίσου υπέροχη δουλειά έχει γίνει και στον ηχητικό τομέα του παιχνιδιού, όπου πατάει στα επιτυχημένα themes του πρώτου τίτλου και χτίζει επάνω τους μια πανέμορφη fantasy επένδυση σε επίπεδα εφάμιλλων, κλασικών τίτλων. Το πιο βελτιωμένο σημείο, πάντως, είναι σίγουρα το voice acting. Στο πρώτο παιχνίδι υπήρχε σε πολύ περιορισμένη μορφή και κυρίως από άτομα εντός της ομάδας ενώ στην enhanced έκδοση -παρόλο που μπήκε παντού- ήταν ξεκάθαρα χαμηλού budget και με κείμενα και ομιλίες που ενώ ήταν καλά στο γραπτό λόγο, στον προφορικό είχαν προβλήματα. Εδώ, όμως, η δουλειά είναι εμφανέστατα επαγγελματικού επιπέδου, και σε συνδυασμό με το βελτιωμένο και λιγότερο φλύαρο script, βοηθάει ιδιαίτερα στην εδραίωση της αληθοφάνειας του κόσμου.

Για να μη νομίζετε, όμως, πως απλά πετάμε γαρύφαλλα στα πόδια της Larian καθώς αυτή τραγουδάει στα μπουζούκια του Rivellon, θα χρησιμοποιήσουμε αυτή την παράγραφο για να αναφέρουμε και τα όποια αρνητικά του παιχνιδιού εντοπίσαμε. Καταρχάς, θα πρέπει να παραδεχθούμε πως, παρά τη μακρά θητεία του τίτλου στο early access του Steam, το παιχνίδι περιέχει αρκετά glitches και bugs δεξιά-αριστερά, με 1-2 side quests μάλιστα να μην καταφέραμε να τα ολοκληρώσουμε επειδή μπλόκαραν. Η υποστήριξη είναι συνεχής και πολλά από αυτά έχουν ήδη διορθωθεί, αλλά είναι εμφανές πως το παιχνίδι ήθελε μερικούς μήνες ακόμα polishing πριν κυκλοφορήσει. Πέραν αυτού, με στεναχώρια παρατηρούμε πως παρόλη τη βελτίωση των μενού και του inventory ως ένα βαθμό, το τελευταίο παραμένει αρκετά "τουρλουμπούκι", πνιγμένο κάτω από το βάρος ατελείωτων αντικειμένων και υλικών που σχεδόν κανείς δε θα χρησιμοποιήσει.

Divinity Original Sin 2 screenshot 08

Τέλος, να πούμε πως ενώ το παιχνίδι είναι μάνα εξ ουρανού για τους hardcore παίκτες, για έναν νέο στα RPG ή έναν πιο casual παίκτη, το DOS2 μάλλον θα είναι απαγορευτικά δύσκολο και περίπλοκο για να ασχοληθεί σε βάθος. Το τελευταίο βέβαια δε το θεωρούμε εμείς αρνητικό αλλά οφείλουμε τουλάχιστον να το αναφέρουμε. Ίσως το εξαιρετικό co-op mode να είναι μια κατάλληλη επιλογή έναρξης για παίκτες που δεν έχουν "βιογραφικό" στην κατηγορία.

Λίγο πριν ξεκινήσουμε την ενασχόλησή μας με το DOS2, είπαμε να ρίξουμε ένα μικρό φρεσκαρισματάκι στο πρώτο παιχνίδι και να παίξουμε 15-20 ωρίτσες, έτσι για να μπούμε στο κλίμα. Ακόμα και μετά από εκατοντάδες ώρες ενασχόλησης, το DOS1 συνέχισε να μας προσφέρει μπόλικη διασκέδαση καθώς δοκιμάζαμε νέες τακτικές και λύσεις στα quests του και απορούσαμε για πώς θα μπορούσε άραγε ένα sequel να βελτιώσει ένα ήδη εξαιρετικά βελτιωμένο παιχνίδι. Λίγες εβδομάδες μετά, δεν ξέρουμε αν θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε πάλι πίσω στο πρώτο παιχνίδι έχοντας δει το DOS2. Απλά φαντάζει «λίγο» μπροστά σε αυτό το αριστούργημα που παρέδωσε η Larian.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: RPGΔιάθεση: Ψηφιακή διανομή
Αριθμός παικτών: 1-2Ανάπτυξη: Larian StudiosΗμ. Έκδοσης: 14/09/2017
PEGI: N/AΕκδότης: Larian StudiosΠλατφόρμες: PC

Θετικά

  • Είναι, απλά, το ιδανικό sequel ενός εξαιρετικού παιχνιδιού, καταφέρνοντας να είναι καλύτερο και πλουσιότερο σε όλους τους τομείς.
  • Ιστορία, γραφή, χαρακτήρες, γραφικά, μουσική, voice acting, quests, character development, roleplaying, κόσμος, gameplay, combat... Όλα τα στοιχεία είναι βελτιωμένα σε μικρό ή πολύ μεγάλο βαθμό σε σύγκριση με τον προκάτοχό του.
  • Ένα από τα βαθύτερα roleplaying παιχνίδια όλων των εποχών, με λαχταριστά απρόβλεπτες ανατροπές και επιπτώσεις από τις επιλογές σας σε έναν εξαίσιο, οργανικά στημένο, κόσμο.

Αρνητικά

  • Παρά τις βελτιώσεις (και του τελευταίου patch), το inventory παραμένει ολίγον... "τουρλουμπούκι" και το quest log αφήνει πολλά στη φαντασία.
  • Για έναν τίτλο που ήταν τόσο καιρό σε early access στάδιο, έχει ακόμα αρκετά glitches.

Βαθμολογία

Αρχιτέκτων και συντηρητής ιστορικών κτιρίων κατ' επάγγελμα, μόλις πέσει η νύχτα φοράει την καμπαρντίνα του και σουρτουκεύει σε αναζήτηση μιας νέας περιπέτειας. Ταξιδιώτης και ονειροπόλος, με κλινικά κολλήματα σε Fantasy και Sci-Fi, gaming backstory από τα 80s και mantra τη φράση «η ιστορία και οι γρίφοι πάνω απ’όλα», δεν χαρίζει κάστανο σε νεοτερισμούς υπερβολικής ευκολίας. Αν είσαι adventure, RPG ή strategy, είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχετε περάσει πολλές γλυκές νύχτες μαζί…

Σχετικά άρθρα βάσει tags

NPD Νοεμβρίου: Πωλήσεις ρεκόρ για το PS4
To CoD: WWII ο πιο πετυχημένος τίτλος του 2017.
Ελληνικά charts Οκτωβρίου
Νέα πρόσωπα στη δεκάδα...
Ανακοινώθηκε το Fallen Legion: Rise to Glory
"2 σε 1" για το Nintendo Switch.
"Η σειρά Final Fantasy θα συνεχίσει να εξελίσσεται"
Υπόσχεση από τον πρόεδρο της Square Enix.
Destiny 2: Curse of Osiris
Brother Vans: Το cosplay του Ezio.
A Hat in Time
Μία καλή χρονιά για τα τρισδιάστατα platformers.
Νέα μετάθεση κυκλοφορίας για το Ni no Kuni II
Για την "επίτευξη της βέλτιστης ποιότητας".

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Κατάρα! Τώρα πρέπει να βγεί και σε PS4.

  • πολύ ωραία πράματα βλέπω και ήμουν σίγουρος οτι η larian θα έφτιαχνε κάτι ακόμα καλύτερο από το πρώτο divinity
    Σας περιμένουμε για ενα live co op τώρα και εγώ πάω να το αγοράσω στα καπάκια......:)

  • the-zerow

    θα γινει κ αυτο αλλα απο άλλα παιδακια που εχουν δυνατοτερα μηχανηματα. αν κανω stream co-op θα παρει φωτιά το μηχάνημά μου :P

  • Όσο έχουμε για ασπίδα τέτοιες παιχνιδάρες, τα χτυπήματα της mainstream βιομηχανίας δε μας ακουμπάνε. Στις μόλις 26 ώρες που έχω στον τίτλο, τα πάντα φωνάζουν "αριστούργημα". Μερικές από τις βελτιώσεις, σε σχέση με το πρώτο, που ήδη παρατηρώ είναι οι πιο "ζωντανοί" και ενδιαφέροντες companions και η καλύτερη και πιο μεστή γραφή. Πολύ ευχάριστο το γεγονός ότι ο τίτλος έχει λάβει από παντού διθυραμβικές κριτικές και οι πωλήσεις του, όντας ένα hardcore cRPG, είναι ως τώρα πολύ καλές.

  • imortalicus

    ναι οι companions ειναι ετη φωτος πιο δουλεμένοι και καλοστημενοι με πολυ ιδιαίτερο background και quests. μου αρεσε επίσης το εξαιρετικο interaction μεταξυ τους (που θύμιζε εποχες BG και πραγματικα μπορούν κ θα σηκωθούν να φύγουν στεγνα αν κανεις πραγματα που δεν εγκρίνουν ή μπορει να σφαχτούν με αλλο συμμαχο) αλλά κ το ακόμα καλύτερο που έχουν υπεροχο interaction με το περιβάλλον και τα διαφορα quests, npcs, περιοχές κλπ. Ειναι τοσα πολλα κρυμμένα πράγματα εκει εξω που απλα ζαλίζεσαι.

  • Zητιανεύω σα να μην υπάρχει αύριο..............

  • Αλέξανδρε, θέλω screenshot στο forum να δω το χαμό που εχεις κάνει στα inventory! χαχαχ :P

  • oneeyedwally

    i refuse. το εκανα κ uninstall να φανταστεις. χρειαζομαι detox, επαιξα πααααρα πολυ και κάηκα λιγακι. γιαυτο το εριξα σε κατι παιχνιδακια φουλ αμυαλα τυπου Abzu, Assassins Creed και Marvel vs Capcom infinite αυτες τις μερες για να ηρεμησω! enough hardcor-ιλα, τωρα θελω ευκολα πραγματακια, south park, action, shooters κ τετοια. βαρια rpg και adventures ξανα σε κανα μηνα. :D

  • Τς τς τς...συνεχιζει και χαλαει τη πιατσα αυτη η Larian!!

  • Σίγουρη αγορά όταν βρεθεί σε καλή τιμή.

  • Το πρωτο το εχω στο ps4 και ειναι απίστευτο παιχνίδι, οποιος δεν το εχει δοκιμάσει να το κανει asap(μαζι με wastland2,bloodbowl2 και xcom2 ειναι τα διαμάντια των turn based στις κονσόλες)...
    Κατα τα αλλα περιμένουμε το 2 σε κανα χρονο πιστευω να το παιξουμε και εμεις στις κονσολες...

  • Το πρώτο ήταν πολύ καλό RPG αλλά του έλειπε "κάτι". Αυτό το "κάτι" που βάζουν στα RPGs τους εταιρείες όπως η Obsidian, CDPR, Bioware.
    Μάλλον το κατάλαβαν και οι ίδιοι για αυτό και προσέλαβαν τον "overkill" Avellone. Οπότε τα αποτελέσματα ήταν αναμενόμενα.

  • Adalon

    o Avellone εγραψε ενα race (undead) μαζι με ενα χαρακτηρα του party και ορισμενα quests, δεν ειχε καποιον γιγαντιο ρολο στο γενικοτερο παιχνιδι. απλα η παρουσία του ειναι ενδεικτικη το ποσο πολυ σημασία εδωσε αυτη τη φορα η Larian ΚΑΙ στην ιστορια/lore/γραφη που στο προηγούμενο ηταν απλα καλη αλλά οχι κατι ριζοσπαστικο.

  • Το παιχνίδι είναι αριστούργημα. Ο κόσμος του είναι άρτια πλασμένος, ολοζώντανος, που σε τραβά και δεν σε αφήνει να φύγεις. Σε κάνει να θες να μιλήσεις ακόμα και με τον τελευταίο npc, ακόμα και με το τελευταίο ποντίκι των υπονόμων να δεις τι θα σου πουν. Η ιστορία του είναι επίσης πολύ καλή, το gameplay εξαιρετικό όπως και στο πρώτο και αρκούντως δύσκολο. Και ιδιαίτερη μνεία στο απίστευτο soundtrack που σε συνεπαίρνει και σε ταξιδεύει σε επικούς κόσμους. Άνετα pc-goty για εμένα φέτος.

    Υ.Γ. Άλεξ μπράβο για ακόμα μια έξοχη παρουσίαση. Μια επισήμανση μόνο, αυτός που έτρωγε το καπέλο ανάλατο ήταν ο Τζον Ρόμπαξ :p:p:p

  • Vlad_25

    στα Μικυ Μαους με τις ιστορίες των Ιταλών ναι, στις ιστορίες του Don Rosa που ειναι ο grandmaster για την Disney (μαζι με τον Barks), ειναι ο Χρυσοκούκης ;)

  • Vlad_25

    Χμμμ αν και φανατικός τόσο του "θεού" Μπαρκς όσο και του Ρόσα, δε θυμάμαι ιδιαίτερα τον Χρυσοκούκη να επιδίδεται σε τέτοιες γαστρονομικές ανησυχίες. Μπορεί βέβαια να κάνω και λάθος, ακόμα και έτσι να είναι όμως, ο Ρόμπαξ ήταν αυτός που καθιερώθηκε να παραδέχεται τις ήττες του από τον Σκρουτζ με αυτό τον τρόπο σχεδόν σε κάθε επεισόδιο.

  • Vlad_25

    Υ.Γ. Άλεξ μπράβο για ακόμα μια έξοχη παρουσίαση. Μια επισήμανση μόνο, αυτός που έτρωγε το καπέλο ανάλατο ήταν ο Τζον Ρόμπαξ


    Ααα γεια σου, αυτόν θυμόμουν κι εγώ. :)

  • Vlad_25

    ναι ο Ρομπαξ το κανει πολυ πιο συχνα αλλα υπαρχουν κ ορισμενες περιπτωσεις που το τρωει ο Χρυσοκουκης, μαλιστα ο Σκρουτζ τον ρωταει αν θελει κ μουσταρδα ;)
    εγινε πολυ πιο κοινο στα Ducktales αποτι στα comics και οι ιταλοι επιρρεαστηκαν γενικα κ το εκαναν πολυ συχνο στον ρομπαξ.

    υγ: το πεθαναμε στο offtopic :P

  • Παιδες το περιμενουμε και στις κονσολες καπου καπως καποτε??!!??

  • quabakos

    καθολου απιθανο μιας κ το πρωτο βγηκε κ σε κονσολες. ισως σε κανενα χρόνο;
    απο την αλλη, το πρωτο ειχε publisher απο πισω ενω αυτο ειναι self published κ βλεποντας τις μικρες πωλησεις που εκανε η console edition πριν, ισως να μη τους συμφερει. ο χρονος θα δειξει.

  • quabakos

    Είχε πει παλαιότερα ο Swen Vincke ότι, στο ξεκίνημα του DOS2 δεν ήθελαν να το κυκλοφορήσουν σε πολλές πλατφόρμες (ταυτόχρονα) ώστε να μπορέσουν να παρέχουν και σωστή υποστήριξη. Πάντως, σε μια συνέντευξη που έδωσε προχθές στο pcgamer, είπε ότι μόλις ηρεμήσουν λίγο θα υπάρξει τουλάχιστον μια πολύ μεγάλη έκπληξη! ;)

  • Πολύ όμορφο review για ένα εξίσου όμορφο παιχνίδι φιλαράκι! :) μόνη διαφωνία μου οι πολιτικές θέσεις που πλέον βλέπω με λύπη μου πως έχουν θέση είτε σε site για τεχνολογία είτε αθλητισμού είτε μουσικής....

  • Δεν έχω παίξει - ντροπή μου - το 1ο ακόμα. Θα γίνει βέβαια αυτό οπωσδήποτε, όπως και για το 2ο.
    Θα ήθελα να ρωτήσω αυτά τα δύο παιχνίδια σε σχέση με το Pillars (το οποίο έχω παίξει), πως τα κρίνεις; Ποιο δίνει καλύτερα την αίσθηση ενός καλού rpg;
    Μάλλον μαντεύω την απάντηση από τις αναφορές που κάνεις στο Fallout2, αλλά θα ήθελα μια μικρή σύγκριση.

  • DAM

    το Divinity σιγουρα. To Pillars εχει πολυ πιο ενδιαφερον κόσμο κ ιστορια αλλα το divinity για role playing ειναι σιγουρα πολυ πλουσιοτερο.
    παντως τα αγαπαω κ τα 2, το καθενα για αλλους λογους.

Τελευταία Σχόλια

Ξέρεις τι έπαθα όταν είδα το trailer ...;
Αδιάφορο παιχνίδι για μένα ,αλλά όταν σκέφτομαι την υποδε...
Ποια demos θα πρότεινες να δει κανείς;
Ο καλυτερος επιλογος σε ενα αψογο αφιερωμα! Μπραβο για αλλη μια φορα Αποστολε!

Ελπιζω πραγματικα ...
Έχει και Ασάσινς Κριντ μέσα είναι της μόδας. Έγινε και ταινία που έπαιζε αυτός ο Μαγκνίτο σου λέω, ψ...
Aυτό που εννοούσα όταν είπα ότι η σύγκριση είναι λάθος ήταν ότι το NMS ουσιαστικά ήταν μια απάτη. Η ...
Καλή χρονιά σε όλα τα παιδιά!!
Πολύ ωραίο το poll. Έπεσε πάντως πολύ δεν γνωρίζω δεν απαντώ!!!!
Απο την παλια rare ποσοι εχουν μεινει ; Σα μαντεψια θα ελεγα ελαχιστοι.
Το παίζω στοίχημα ότι θα είναι πατάτα του μήνα όταν βγει.
τα μισα δεν τα ηξερα...ντροπη....
ΠΟΛΥ ωραία ιδέα!
Ταιριάζει απόλυτα και είναι λουκούμι.